21 april 2006

Het roer om in Frankrijk

Mornans/Velsen - Sabine Dekker (42) woonde tot haar zevende in het IJmuidense Zeewijk. Daarna verhuisde ze met haar ouders en broer naar Velsen-Zuid. In Driehuis bezocht ze de niet meer bestaande lagere school de Prinses Beatrixschool. In dezelfde plaats behaalde ze haar Mavo-diploma, op het Ichthus College. Bij dezelfde school volgde ze de Havo, maar dan in de toenmalige vestiging in IJmuiden.

Hierna ging Sabine aan de slag als receptioniste en hoofd receptie. Deze functie vervulde ze in diverse hotels in Nederland. Op 22-jarige leeftijd besloot ze haar vleugels uit te slaan: ze ging werken in Frankrijk. Daar ontmoette ze Thierry Chambrillon, een Fransman die in hetzelfde hotel werkte. Ze hadden dezelfde dag in de week vrij en trokken dan veel met elkaar op. Na dat seizoen zouden ze ieder weer hun eigen weg gaan, maar de liefde bleek sterker: twee maanden later waren ze weer samen.
Samen werkten ze een aantal seizoenen in diverse hotels in Frankrijk, aan de kust en in de bergen. Thierry had de hotelschool gevolgd en was kok, maar hij werkte steeds als kelner. Het werken in een grote keuken trok hem niet aan. Op een gegeven moment wilde Thierry eens kijken, of het wonen en werken in Nederland hem zou bevallen. Uiteindelijk werden dat zestien jaar. Het stel ging hier weer studeren: Thierry deed Economie en werd daarna financieel adviseur beleggingen bij een bank. Sabine volgde de HEAO en ging aan de slag als marketingcommunicatiemanager voor een softwarebedrijf. Het ging ze voor de wind en acht jaar geleden werd hun geluk bekroond door de geboorte van zoon Cédric. Maar de consumptiemaatschappij ging ze tegenstaan. ,,We hadden het druk, druk, druk. Bovendien werden we moe van het consumeren. Alles moest steeds groter, beter en nog mooier”, vertelt Sabine. ,,Op vakantie in Frankrijk droomden Thierry en ik vaak weg bij mooie plekjes. Dit zou een mooi plekje zijn om voor onszelf te beginnen, zeiden we dan tegen elkaar.”
Twee jaar geleden besloten ze het roer om te gooien in Frankrijk. Er ontstond een zoektocht naar een boerderij, waar ze een Chambres d’Hôtes, een soort pension, konden beginnen. Sabine en Thierry hadden hun oog laten vallen op de Drôme, een gebied in het zuiden van Frankrijk, ter hoogte van de Ardeche. Een mooie, afwisselende omgeving. Maar de huizen bleken daar erg duur en ze weken uit naar een ander gebied.
Sabine keek vaak op Marktplaats op de computer, om spulletjes te verzamelen voor hun toekomstige boerderij. In december 2004 keek ze eens bij de rubriek ‘huizen te koop/buitenland’. En daar stond de boerderij te koop waar ze nu wonen, in de Drôme: la Ferme de Pauroux in Mornans. In de kerstvakantie gingen ze kijken, in februari 2005 werd het koopcontract getekend. Eind april woonden ze in Frankrijk.
De boerderij was net gedeeltelijk verbouwd, vier gastenkamers en een gîte (vakantiehuis) konden zo betrokken worden. Met hulp van vrienden en familie draaiden ze datzelfde seizoen al. Ze zijn nog steeds druk met klussen. Er kwam een kamer voor zoon Cédric en de hooischuur wordt verbouwd tot tweede gîte. Alles is nieuw voor ze op dat gebied, maar dat hoort bij het avontuur. Ze hebben geen tv en geen krant. Ze hebben een eigen moestuin en een kip voor de eieren. ,,Niet dat we nu opeens geitenwollen sokken zijn hoor”, verzekert Sabine.
,,Het is alleen een stuk eenvoudiger. Terug naar de basis zeg maar. En dat bevalt ons prima.” Ze hadden het druk, dat eerste seizoen. Maar de reacties van de gasten waren enthousiast, sommigen boekten gelijk al voor een volgend bezoek. Het was hard aanpakken. Ze zijn als eerste wakker en gaan als laatste naar bed en ze doen echt alles zelf. Thierry doet nu wat hij het liefste doet: koken voor kleine groepen. De gasten zijn enthousiast over zijn kookkunst. ,,Hij verrast mij ook. Ik wist wel dat hij goed koken kon, maar hij overtreft zichzelf”, vertelt Sabine. ,,Blijkbaar werkt de mooie omgeving inspirerend.” Zoon Cédric miste in het begin zijn Nederlandse vriendjes, maar maakte al snel nieuwe en is al helemaal gewend.
Voor moeder Cobi Dekker, die nog steeds in Velsen-Zuid woont, was het wel even slikken. Ze wist van de Franse plannen, maar had lang iets van: eerst zien en dan geloven. Vooral haar kleinzoon Cédric mist ze. ,,Toen ze nog in Nederland woonden, kwam hij wel eens logeren. Sinds ze naar Frankrijk vertrokken, kwam dat niet meer voor.”, vertelt ze. ,,Maar ja, er is telefoon en ik doe vaak een spelletje met hem via de computer. De webcam staat dan aan, zo is het net of hij dichtbij is.” Cobi is ook actief betrokken bij het bedrijf van Sabine en Thierry.
Ze beschildert porselein en maakt bekers en eierdopjes met de beeltenis van de boerderij er op, die gretig aftrek vinden onder de gasten. Ook maakte ze van foto’s ansichtkaarten. ,,We zijn al drie keer naar Mornans geweest en het is er prachtig”, vertelt ze. ,,En het is goed om te zien hoe goed het met Sabine en Thierry daar gaat.” Sabine besluit: ,,We zitten hier prima en vinden onszelf echte bofkonten.’’ Zie ook www.pauroux.com.